Onder het blogje van
Tineke had ik wel een hele lange reactie willen plaatsen maar dat kan ik maar beter hier doen.
Op onze zolder stonden nog de geborduurde schilderijen die mijn moeder maakte. Ze staan er nu inmiddels een jaartje of 5 en ik dacht: "ze staan daar maar en ik doe er niets mee en dat vind ik toch eigenlijk wel zonde". Dus ik besloot ze laatst mee te nemen naar een markt. Dan zou er nog iemand plezier van kunnen hebben en dat zou mijn moeder wel leuk hebben gevonden.
Wat er precies stond dat wist ik ook eigenlijk niet meer. Dus ik ging naar zolder en haalde de schilderijen naar beneden. Onderweg kwam ik langs de lege muren van de slaapverdieping en zette de schilderijen beneden neer. Knap werk vond ik het. En natuurlijk weet ik dat mijn moeder daar vele vele uren mee bezig is geweest.
Op een gegeven moment kwamen toch die lege muren van de slaapverdieping weer in mijn gedachten en ik pakte een schilderij en ging naar boven om te kijken of het paste. Ja hoor, zowel aan de ene muur alsook aan de andere muur.
Na thuiskomst van manlief vertelde ik hem zo mijn gedachten en hij ging ook gelijk mee kijken en denken en vond het helemaal geen gek idee. Toen ik de volgende dag thuis kwam van de markt waar we een kraam hadden hingen ze al aan de muur.