Met alle kerstwantjes (en zelfs nog eentje meer want ik haakte er ook nog eentje) kwam ik weer thuis van de kerstmarkt en ook met de meeste sneeuwmannetjes. Verder ook niet veel verkocht maar dat geeft niet. Het gaat eigenlijk om de gezelligheid en om de mensen in het verpleeghuis een leuke tijd te bezorgen.
Er zijn ook dementerende mensen en dat vind ik triest om te zien. Aan de andere kant is het ook mooi een brede lach te zien op het gezicht van iemand die bijna niets zegt.
Ik moet altijd lachen om de "mopperaars". "Nee, ik heb niks nodig", "ik heb toch niemand om een kaartje naartoe te sturen".
De mevrouw die toch nog probeerde een stukje te breien aan een sok...... Wat jammer dat toen de fotografe niet in de buurt was.
Petje af voor de verzorgers en de vrijwilligers.
